WINTERKAMPIOEN!!

Na een allesbehalve optimale voorbereiding begonnen we aan de wedstrijd tegen Delft. Met slechts één oefenwedstrijd in de benen, wat blessures en zieken, en 15 speelsters, waaronder debutante Fenne uit de A1, stonden we aan de start. Geen ideale omstandigheden, zou je zeggen.

Maar onze voorbereiding kende wél een bijzonder hoofdstuk: het beklimmen van de Via Ferrata. Hangend aan de rotswand, gezekerd aan elkaar, leerden we daar iets wat deze wedstrijd opnieuw zichtbaar werd. Als het zwaar wordt, trek je elkaar erdoorheen. Je laat niemand los. Die mentaliteit namen we mee het veld op.
We wisten vooraf niet welke kant de wedstrijd op zou vallen. Eén ding stond vast: we moesten hard werken en knokken. Delft begon fel en haalde de eerste strafcorners binnen, maar wist deze niet te benutten.

Al snel konden wij doen waar we goed in waren: volle druk zetten. Onze press werd soms gebroken, maar net als op de rotswand herstelden we samen. Het harde werk werd beloond met meerdere strafcorners. Uit één daarvan ontstond een strafbal. Anouk Gommers bleef kalm en schoot de bal overtuigend binnen: 1-0.

Toch bleef Delft gevaarlijk in de omschakeling. Twee keer kwamen ze één-op-één met onze keepster Lieve. Twee keer hield zij ons overeind. Met een 1-0 voorsprong gingen we de rust in. In de kleedkamer werd het plan aangescherpt om de opbouw van Delft beter te controleren. De boodschap was duidelijk: blijven knokken.

We startten sterk. Onze ‘invalspits’ Jordan – normaal gesproken linksachter – liet zien dat winnaars overal op het veld opstaan. Na een versnellende actie van Isis over rechts en een assist van Anouk Gommers dook Jordan gevaarlijk op voor het doel en tikte de 2-0 binnen.

In het derde kwart stond onze press als een huis. We gaven weinig weg, braken zelf gevaarlijk uit en forceerden opnieuw strafcorners. We speelden volwassen, gedisciplineerd en met overtuiging. Het vierde kwart begon wat rommelig. De wil om de punten op Were Di te houden was voelbaar. Misschien wilden we het té graag. Maar juist daar kwam opnieuw onze mentaliteit naar voren. Geen paniek, maar elkaar vasthouden. Net als op de Via Ferrata.

En daar stond ze weer. Jordan bij de tweede paal. Een strakke voorzet van Maud van de Velden werd beheerst binnengetikt: 3-0. Bij het laatste fluitsignaal kreeg Delft nog drie strafcorners. Een ultieme test van onze focus. Maar de verdediging stond als een blok en werkte alles weg. De punten bleven op Were Di.

En dat betekent, terwijl het bijna lente is: WINTERKAMPIOEN. 💚🏑❄️, en de vraag: zou Jordan volgende week weer voorin te vinden zijn? 😏